Mijn zusje mist hem ook Zusje: Waarom doe je altijd zo raar?
Anne: Waarom zeg je altijd dat ik raar doe?
Zusje: Waarom draai je de vragen altijd om?
Anne: Waarom oordeel je in iedere vraag?
Zusje: Waarom word je nu boos?
Anne: Waarom zou ik deze mens-erger-je-niet pion niet door je schedel drukken?
Zusje: Omdat je je niet moet ergeren?
Anne: Goeie maar nee, omdat wanneer jij me als een afgestorven blinde darm behandelt ik je wel eens wil inruilen voor een ander. Maar dan ontstaat er een raar moment, de ethische kwestie van zus-zijn en de jammerheid van zus-en ieder ander persoon die dood is. Snap je?
Zusje: Waarom vind je mij niet leuk?
Anne: Je stelt vragen als een vijf-jarige, je geeft me nooit enig compliment als zus-zijnde, je komt nooit naar mijn werk kijken, je stopt me niet in bed zonder dat de wereld maar enig seconde denkt dat we seks hebben als ze niet kijken, je haat fotografie, je bloost nooit, je speelt spelletjes zoals mens erger je niet, je hebt ooit een paar uggs gehad, je eet tomatensoep met liefde, had ik al gezegd dat je soms zeurt? Oja, je lijkt niet meer op me.
Zusje: Dus ik moet meer op je gaan lijken?
Anne: Nee, want dan gaan mensen vragen waarom je zo raar bent!
Zusje: Ik zal je voortaan in bed stoppen zonder dat de wereld maar enig seconde denkt dat we seks hebben als ze niet kijken.
Anne: Dankje
Zusje: Je mag me soms best voor hem inruilen in je hoofd want ik mis hem ook.
♥ 5