May 2012
3 posts
Ik draag je op mijn wimpers zei je. Wimpers? vroeg ik (aan mezelf) Wanneer ik een beetje met mijn ogen knijp ben je dichterbij dan mogelijk zonder dat ik de realiteit verlaat.
2 tags
1 tag
In grijze ochtendglorie ren ik in de armen van mijn bloed. De vochtigheid in mijn botten. is dit mijn thuis? denk ik nadat de schuifdeuren achter me dicht gaan. Wil ik hier mijn kinderen aan voorstellen als de plek die mij deed ontplooien? Jij lijkt tevreden te zijn en waarom kan ik dat niet plaatsen. Zei ze nou dat ze me gemist heeft? Ik ben alweer te druk met notities plakken in mijn hoofd...
March 2012
1 post
4 tags
Naast je staan te midden van een cliché van zand, de geluiden uit zee en een dolle hond. Nog net geen letters geschreven met een tak. Mijn slippers voelden zich thuis in de warmte van jouw vingers. Ik voelde me gedateerd… ik voelde de zwaarte van mijn onzichtbare rimpels. Alsof we heel even terugkeken op ons leven vanuit de toekomst. Ik miste de andere zijde, ik miste mijn andere zijde,...
February 2012
6 posts
3 tags
Levend ben ik thuis voelend aan de andere zijde van alle zeeën. Niet meer in jouw lakens benauwd makend nam ik elders plaats. Taal vergetend woorden uitgetekend typ ik wat onhandig. Ga ik ooit nog terug?
4 tags
jetlag forever
Vanmorgen vroeg ik je foto wat hij van me vond Hij glimlachte, stiekem, alsof ik er net zo belachelijk bij stond Zoals toen die keer dat mijn wiel afbrak Jij deed alsof je hem kon maken met een dorre tak Stiekem naar de schuur toe sloop en hem verstopte achter een hoop Je liet me wachten bij het vuur en je kwam maar niet terug en ik raakte zo overstuur Dat ik mijn shirt over mijn hoofd knoopte en...
doegewooniets:
ken je dat, dat alles wat je ziet pijn doet.
Maar al te goed. Veel te goed. Mis je!
misswallflower:
“In the dark I rest, unready for the light which dawns day after day, eager to be shared. Black silk, shelter me. I need more of the night before I open eyes and heart to illumination. I must still grow in the dark like a root not ready, not ready at all.”
― Denise Levertov
“In darkness I sometimes see clear
But I am also seized by terrorized fear
In...”
– (via themusingstranger)
2 tags
Three years of inward dying. The best thing about our whole life of best-friendship-ness is that you inspired me, all day-every day. The worst thing about our whole life of friendship was that your heart stopped on february 8 2009, for no reason. As long as i keep talking about you, you’re not truly dead. As long as i am capable of talking about you, i’m doing ok. At least ok...
January 2012
11 posts
mee onderzee met z’n twee het liefst op de slee omdat hij zo soepel gleed.
1 tag
ans en anne nemen voor een paar maanden afscheid...
doegewooniets:
Read More
smak smak
2 tags
Soms verdwaal ik, dan straal ik onzekerheid. terwijl ik wil dat als het lijkt dat jij kijkt, ik een gods niveau bereik. maar dan besluit ik, dat dagdromen zo wel heel zwaarmoedig wordt en mijn trekkende thee ook.
1 tag
Ja echt.
Iemand vraagt me anoniem of ik echt getrouwd ben. De ogen van mensen spreiden soms iets te ver uit als ik ze vertel dat ik trouwde toen ik 21 was. Het is niet een status die mijn leven bepaald. Ik kan zeggen dat het mijn zijn heeft gered - letterlijk toen mijn linkerzijde leeg viel. Sinds dat liefde nog een handje was bestond mijn linkerzijde uit mijn beste vriend en mijn rechterzijde...
1 tag
Ineens realiseer ik me dat ik al bijna vertrek voor twee maanden. 3 jaar heeft het geduurd voordat ik weer de reis durf te maken naar waar je thuis was. Alsof het gisteren was herinner ik het gezicht van je moeder voordat ik voor haar neerviel op het vliegveld. Al 3 jaar gedachteloos, zielloos en hopelijk na deze confrontatie geïnspireerd, hoopvol, en herenigd met mijn andere helft die ik bij je...
3 tags
Truitjes met ruitjes, Sinaasappellucht in kruikjes, Achter struikjes met mijn benen tussen jouw benen, kruisend. Verduisterend, de gedachte die ik trachtte te laten lijken op vandaag maar eigenlijk alweer een week geleden is.
1 tag
Ik heb zo veel geluk gehad maar toch zit ik in het grijs.
1 tag
1 tag
Nu ik gekalmeerd ben door een muziekstuk gespeeld door slanke Japanse eetstokjes is het tijd om naar huis te gaan.
Ik wilde niet vervelend zijn, eigenlijk probeerde ik alleen maar door je ogen heen te kijken omdat ik hoopte dat dat zou lukken en ik de andere helft van de liefde zou vinden en ik niet meer zenuwachtig hoefde te zijn over al die blikken die je niet aan mij gaf.
December 2011
9 posts
1 tag
Ik wacht op je, al even. Zo veel evens dat de tocht geen tocht meer te noemen is maar een kudde strobalen.
Mijn zusje mist hem ook
Zusje: Waarom doe je altijd zo raar?
Anne: Waarom zeg je altijd dat ik raar doe?
Zusje: Waarom draai je de vragen altijd om?
Anne: Waarom oordeel je in iedere vraag?
Zusje: Waarom word je nu boos?
Anne: Waarom zou ik deze mens-erger-je-niet pion niet door je schedel drukken?
Zusje: Omdat je je niet moet ergeren?
Anne: Goeie maar nee, omdat wanneer jij me als een afgestorven blinde darm behandelt ik je wel eens wil inruilen voor een ander. Maar dan ontstaat er een raar moment, de ethische kwestie van zus-zijn en de jammerheid van zus-en ieder ander persoon die dood is. Snap je?
Zusje: Waarom vind je mij niet leuk?
Anne: Je stelt vragen als een vijf-jarige, je geeft me nooit enig compliment als zus-zijnde, je komt nooit naar mijn werk kijken, je stopt me niet in bed zonder dat de wereld maar enig seconde denkt dat we seks hebben als ze niet kijken, je haat fotografie, je bloost nooit, je speelt spelletjes zoals mens erger je niet, je hebt ooit een paar uggs gehad, je eet tomatensoep met liefde, had ik al gezegd dat je soms zeurt? Oja, je lijkt niet meer op me.
Zusje: Dus ik moet meer op je gaan lijken?
Anne: Nee, want dan gaan mensen vragen waarom je zo raar bent!
Zusje: Ik zal je voortaan in bed stoppen zonder dat de wereld maar enig seconde denkt dat we seks hebben als ze niet kijken.
Anne: Dankje
Zusje: Je mag me soms best voor hem inruilen in je hoofd want ik mis hem ook.
2 tags
Toevallige kunst omdat ik je niet kan zeggen...
Anne (anneblinkblink): IK DACHT DAT IK JE ZAG
Ans (doegewooniets): ik dacht dat ik je zag, je vingers vormden Bach. ik ontweek, keek, omdat je sprekend leek. je jas, das, tas. maar toen ik de vleugel voorbij was besloot ik dat omdraaien geen zin had. mijn ziel, viel, daar, openbaar.
Anne (anneblinkblink): Ik zou mijn vastgevroren trouwring voor je verstoppen weet je dat....
Ans (doegewooniets): toevallige kunst zou hij dat genoemd hebben
Anne (anneblinkblink): in liedvorm
1 tag
Uitkijken naar de reflectie van mijn kaarsen in jouw ogen.
Ik probeerde door je huid te turen om de schoonheid van je hoog liggende aderen van dichtbij te bewonderen.
1 tag
Zaterdagochtend
Ik sta op de stoep en ik roep: “kwart voor zeven!”. Bijna rijd je tegen een al vaker gebutste lantaarnpaal halverwege de daling van mijn straat. Blozend kijk je om. Ik voel de glinstering in mijn ogen bij het aanzicht van jouw klunzigheid. Blozen, kan men nog iets mooiers aanschouwen? Blozen onder de witte lakens misschien. Je steekt je duim op, goedkeuring. Sprak ik daarnet over...
“there are worse things
than being alone
but it often takes
decades to realize...”
– Charles Bukowski (via ontelbaar)
1 tag
Soms denk ik vraag me, daag me, draag me, laag me, keer me, leer me, zeer me, weer me, vuur me, huur me, muur me, buur me. Ik kijk naar je en je vraagt of ik een sinaasappel voor je wil pakken.
1 tag
soms wil ik je armen, omarmen, verwarmen, ontleden, betreden, beginnen, beminnen. soms wil ik je ontwijken, bekijken, begrijpen, opvouwen, trouwen, opkauwen. soms wil ik je niet kennen, wegrennen, vergeten, ontweten, terugwinnen, bespringen, beginnen. soms wil ik dezelfde gedachtes delen, strelen, helen, totdat we ons vervelen. ik kijk naar je en jij naar iets anders.
November 2011
9 posts
-Dor(-rig)
Dor leek je Dor voelde je Dor ademde je in mijn gezicht gisteravond En verder weet ik het eigenlijk niet zo goed meer
In de ban
De beweging van je haren laten me struikelend woorden bedenken inslikken verkeerd uitspreken vergeten herhalend blozen.
Blauwtje
In je ogen aan je lippen koud warm koud warm met verwarde gedachtes draai ik me om en zie dat je de andere kant op kijkt.
Het bos is leeg
Onder de zon in de mist een wit laken over ons jouw adem voel ik maar je bent er niet.
“Conventie, een soort herinnering, is het grootste beletsel om te genieten van...”
– piet mondriaan (via doegewooniets)
Dromen; zonder zorgen voor je zorgen zorgen naar morgen als het even mag.
Sabella
In de donkerte van het najaar stond ik met kippenvel de met eerlijk verdeelde tussenpauzes neerdalende druppels hardop te tellen. Aan de overkant van de gracht voor mijn huis zag ik het meisje met de groene regenjas. Haar donkerblonde krullen plakten steeds meer rond haar gezicht, ze glimlachte. Ze stond stil, keek omhoog en ik kon zien dat haar lippen ook de aantal waterbolletjes die haar huid...
Missing
October 2011
4 posts
Een vluchtige herinnering
In een hoekje zeven stappen rechts van het zoldergat lag ik met toegeknepen ogen het enige aanwezige raam te bespieden. Wit-grijze zachte pluisjes die wilden landen op het koude glas. Was hun doel om ooit de luchtstroming van buiten te ervaren? Was dit waar je een mens mee kon worden? Ik tuurde en tuurde en tuurde. Ik glimlachte wanneer ik een pluisje een zag worden met het glas. Een handtekening...
doegewooniets:
soms wil ik wel eens ruilen. nee, altijd wil ik ruilen met jouw 20 meter diepe overblijfselen. want wat heeft een omschreven donderwolk voor bestaansrecht in een wereld vol goden.
4 tags
Still breathing. (just so you know)
September 2011
7 posts
1 tag
“The hardest part of living is taking breaths to stay.”
1 tag
It was not my mind that was doubting, it was my voice. Would I let it speak, let it get rid of the hunger, the thirst, give it a taste of freedom? Shushing the inner voice brought me back, all the way back to where I lost the ability of telling. Of forming words to sentences. Reality maybe. I felt lost yet extremely powerful in a way. I.. firmly I put my hands around myself to stop me from taking...
Cute
The shoot ended up being beyond cute. So cute i nearly pissed my pantsdress. I might give a sneak-peak soon, if my boss allows. (pretends he doesn’t know) The model was really cute too. What a *cute*-abuse, i should stop using it before everybody runs away. This week has been a really good one. It stunned me a bit… Curious for what is to come! ^^
4 tags
1 tag
Het leven zingt!
Sometimes words just don't work for what I want to...
An email
“Expected. But still a feeling of a shot in the head. it burned. It sought a way right through my chest. Where was the air? Where was my blood? Seconds. Hours. Finally i let myself fall to the ground. You had done it again. Expected.”